W 1916 roku Jan Czochralski opracował metodę otrzymywania monokryształów, która z czasem stała się jedną z najważniejszych technologii współczesnej elektroniki. Początkowo jego badania dotyczyły krystalizacji metali. Czochralski zauważył, że z roztopionej substancji można wyciągać cienki, uporządkowany kryształ, kontrolując temperaturę, prędkość wyciągania i warunki stygnięcia materiału.

Metoda polega na zanurzeniu niewielkiego kryształu zarodkowego w stopionej substancji, a następnie powolnym wyciąganiu go ku górze. W ten sposób powstaje monokryształ, czyli kryształ o jednolitej, uporządkowanej strukturze. Choć Czochralski opracował metodę w kontekście badań nad metalami, jej największe znaczenie ujawniło się później, gdy zaczęto stosować ją do otrzymywania monokryształów krzemu.

Krzem uzyskany metodą Czochralskiego stał się podstawowym materiałem przemysłu półprzewodnikowego. Wykorzystuje się go do produkcji układów scalonych, procesorów, tranzystorów, diod, czujników i ogniw fotowoltaicznych. Dzięki tej technologii możliwy był rozwój komputerów, telefonów komórkowych, elektroniki użytkowej i wielu urządzeń cyfrowych. Odkrycie Czochralskiego należy do najważniejszych polskich wkładów w rozwój nowoczesnej techniki.