W 1912 roku Kazimierz Funk wprowadził do nauki termin „witamina”. Nazwa powstała z połączenia łacińskiego słowa vita, oznaczającego życie, oraz słowa amina, ponieważ Funk przypuszczał, że odkrywane przez niego substancje mają charakter aminowy. Choć później okazało się, że nie wszystkie witaminy są aminami, samo pojęcie na stałe weszło do języka nauki i medycyny.

Badania Funka wiązały się przede wszystkim z chorobą beri-beri, występującą u osób odżywiających się głównie oczyszczonym ryżem. Uczony wykazał, że przyczyną choroby nie jest zakażenie, lecz brak ważnego składnika obecnego w naturalnym pożywieniu. Wyodrębnił substancję przeciwdziałającą beri-beri, którą później powiązano z witaminą B1, czyli tiaminą.

Odkrycie to zmieniło sposób myślenia o odżywianiu i zdrowiu. Funk pokazał, że organizm potrzebuje nie tylko kalorii, białek, tłuszczów i węglowodanów, ale także niewielkich ilości specjalnych związków niezbędnych do życia. Jego prace zapoczątkowały rozwój nauki o witaminach, dietetyki i profilaktyki chorób wynikających z niedoborów pokarmowych.