W 1898 roku Maria Skłodowska-Curie i Piotr Curie ogłosili odkrycie dwóch nowych pierwiastków promieniotwórczych: polonu i radu. Badania prowadzone były po odkryciu promieniotwórczości uranu przez Henriego Becquerela. Maria Skłodowska-Curie zauważyła, że niektóre minerały uranowe, zwłaszcza blenda smolista, wykazują znacznie silniejsze promieniowanie, niż wynikałoby to z zawartości samego uranu. Oznaczało to, że w rudzie muszą znajdować się nieznane wcześniej substancje.

Pierwszy odkryty pierwiastek nazwano polonem, na cześć Polski, która w tym czasie nie istniała jako niepodległe państwo. Drugim był rad, którego nazwa pochodziła od silnej promieniotwórczości. Odkrycie wymagało ogromnej dokładności, wielokrotnych pomiarów i żmudnej pracy laboratoryjnej przy przerabianiu dużych ilości rudy.

Odkrycie radu i polonu miało przełomowe znaczenie dla fizyki, chemii i medycyny. Potwierdziło, że atom nie jest strukturą niezmienną, a promieniotwórczość stała się jednym z kluczowych tematów nauki XX wieku. Badania Skłodowskiej-Curie stworzyły podstawy radiochemii, fizyki jądrowej oraz późniejszych zastosowań promieniowania w diagnostyce i leczeniu chorób nowotworowych.