Michał Siedlecki urodził się 8 września 1873 roku w Krakowie. Był zoologiem, biologiem morza, profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego i jednym z ważnych polskich przyrodników pierwszej połowy XX wieku. Zajmował się przede wszystkim zoologią, embriologią, parazytologią oraz badaniami organizmów morskich. Jego prace miały znaczenie dla rozwoju polskiej biologii i badań nad światem zwierząt.

Siedlecki studiował nauki przyrodnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie rozwijał swoje zainteresowania naukowe w zagranicznych ośrodkach badawczych. Prowadził badania nad pierwotniakami, pasożytami oraz rozwojem organizmów zwierzęcych. Szczególnie interesowały go procesy życiowe zachodzące u organizmów prostych oraz zależności między pasożytami a ich żywicielami.

Ważnym obszarem jego działalności były badania morskie. Siedlecki uczestniczył w wyprawach naukowych i prowadził obserwacje fauny morskiej, m.in. w rejonach tropikalnych. Opisywał różnorodność życia w morzach i oceanach, a także znaczenie ochrony zasobów przyrody. Był również popularyzatorem wiedzy przyrodniczej i autorem tekstów, które przybliżały czytelnikom świat zwierząt oraz znaczenie badań biologicznych.

Michał Siedlecki był także organizatorem nauki i nauczycielem akademickim. Wpłynął na rozwój kolejnych pokoleń polskich biologów. Podczas II wojny światowej został aresztowany przez Niemców w ramach Sonderaktion Krakau i wywieziony do obozu Sachsenhausen, gdzie zmarł 11 stycznia 1940 roku. Jego dorobek pozostaje ważną częścią historii polskiej zoologii i biologii morza.