Wacław Sierpiński urodził się 14 marca 1882 roku w Warszawie. Był matematykiem i jednym z najwybitniejszych polskich uczonych XX wieku. Zajmował się przede wszystkim teorią mnogości, teorią liczb, topologią oraz teorią funkcji rzeczywistych. Należał do twórców warszawskiej szkoły matematycznej, która odegrała bardzo ważną rolę w rozwoju matematyki światowej.

Sierpiński studiował na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie pracował naukowo i dydaktycznie. Był związany m.in. z Uniwersytetem Lwowskim i Uniwersytetem Warszawskim. W swojej pracy koncentrował się na zagadnieniach abstrakcyjnych, ale fundamentalnych dla rozwoju nowoczesnej matematyki. Szczególne znaczenie miały jego badania nad zbiorami nieskończonymi oraz strukturą przestrzeni matematycznych.

Jednym z najbardziej znanych pojęć związanych z jego nazwiskiem jest trójkąt Sierpińskiego – figura fraktalna powstająca przez wielokrotne dzielenie trójkąta na mniejsze części. Choć sam fraktal stał się szerzej znany dopiero później, dziś jest jednym z najpopularniejszych przykładów samopodobieństwa w matematyce. Z nazwiskiem Sierpińskiego wiąże się także dywan Sierpińskiego, kolejny ważny przykład konstrukcji fraktalnej.

Sierpiński opublikował setki prac naukowych i wiele książek. Jego dorobek miał ogromne znaczenie dla teorii mnogości i topologii. Był także współzałożycielem czasopisma „Fundamenta Mathematicae”, jednego z najważniejszych specjalistycznych czasopism matematycznych na świecie, poświęconego głównie teorii mnogości, topologii i logice matematycznej.

Wacław Sierpiński zmarł 21 października 1969 roku w Warszawie. Jego prace przyczyniły się do rozwoju nowoczesnej matematyki i ugruntowały pozycję polskich matematyków w świecie nauki. Jego nazwisko pozostaje symbolem precyzyjnego myślenia, badań nad nieskończonością oraz matematycznego opisu złożonych struktur.