Karol Olszewski urodził się 29 stycznia 1846 roku w Broniszowie koło Tarnowa. Był chemikiem, fizykiem i profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego. Należy do najważniejszych polskich uczonych XIX wieku, szczególnie w dziedzinie badań nad gazami i niskimi temperaturami. Jego prace miały duże znaczenie dla rozwoju chemii fizycznej, kriogeniki oraz technik skraplania gazów.

Olszewski studiował chemię na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie rozwijał swoje badania naukowe w Krakowie. Współpracował z Zygmuntem Wróblewskim, z którym prowadził doświadczenia nad skraplaniem gazów uznawanych wcześniej za bardzo trudne do przeprowadzenia w stan ciekły. Największym osiągnięciem obu uczonych było skroplenie w 1883 roku tlenu i azotu. Był to przełom w badaniach nad właściwościami materii w bardzo niskich temperaturach.

Olszewski zajmował się również skraplaniem innych gazów, m.in. tlenku węgla i argonu. Udoskonalał aparaturę laboratoryjną, dzięki której możliwe było uzyskiwanie bardzo niskich temperatur i prowadzenie dokładnych pomiarów. Jego badania przyczyniły się do rozwoju nowoczesnej kriogeniki, czyli nauki zajmującej się zjawiskami zachodzącymi w ekstremalnie niskich temperaturach.

Karol Olszewski zmarł 24 marca 1915 roku w Krakowie. Jego dorobek naukowy miał istotne znaczenie dla rozwoju fizyki i chemii eksperymentalnej. Dzięki jego pracom lepiej poznano właściwości gazów, a skraplanie powietrza i jego składników stało się ważnym etapem w rozwoju przemysłu, medycyny i technologii chłodniczych.