Ludwik Hirszfeld urodził się 5 sierpnia 1884 roku w Warszawie. Był lekarzem, mikrobiologiem, immunologiem i serologiem. Należy do najważniejszych polskich uczonych XX wieku. Zasłynął przede wszystkim z badań nad grupami krwi, odpornością organizmu oraz chorobami zakaźnymi. Jego prace miały duże znaczenie dla rozwoju medycyny, transfuzjologii, immunologii, epidemiologii i diagnostyki laboratoryjnej.

Hirszfeld studiował medycynę w Niemczech, m.in. w Würzburgu i Berlinie. Już na początku kariery naukowej zainteresował się badaniami nad krwią i układem odpornościowym. Wspólnie z żoną, Hanną Hirszfeldową, prowadził prace naukowe dotyczące dziedziczenia cech krwi. Oboje należeli do grona badaczy, którzy przyczynili się do uporządkowania wiedzy o grupach krwi człowieka.

Jednym z najważniejszych osiągnięć Ludwika Hirszfelda było wprowadzenie oznaczeń grup krwi: A, B, AB i 0. System ten stał się podstawą nowoczesnego nazewnictwa grup krwi i jest używany do dziś. Badania Hirszfelda pomogły lepiej zrozumieć, dlaczego nie każda krew może być bezpiecznie przetoczona każdemu pacjentowi. Miało to ogromne znaczenie dla rozwoju transfuzji krwi, chirurgii, położnictwa i ratowania życia rannych oraz chorych.

Hirszfeld zajmował się także dziedziczeniem grup krwi. Wykazał, że cechy te są przekazywane z pokolenia na pokolenie według określonych praw biologicznych. Dzięki temu grupy krwi zaczęto wykorzystywać nie tylko w medycynie, ale także w badaniach populacyjnych i sądowych. Uczony prowadził również badania nad występowaniem grup krwi w różnych populacjach, próbując zrozumieć ich zróżnicowanie biologiczne.

Podczas I wojny światowej Hirszfeld pracował na Bałkanach, gdzie zajmował się zwalczaniem epidemii chorób zakaźnych, w tym duru plamistego. Jego doświadczenia z tego okresu miały znaczenie dla rozwoju epidemiologii i organizacji działań medycznych w warunkach kryzysowych. Po powrocie do Polski zaangażował się w rozwój nauki i służby zdrowia. Był związany z Państwowym Zakładem Higieny oraz Uniwersytetem Warszawskim.

Po II wojnie światowej Ludwik Hirszfeld współtworzył środowisko naukowe we Wrocławiu. Z jego inicjatywy powstał Instytut Immunologii i Terapii Doświadczalnej Polskiej Akademii Nauk, który później otrzymał jego imię. Prowadził badania nad odpornością, konfliktem serologicznym, chorobami zakaźnymi i diagnostyką medyczną.

Ludwik Hirszfeld zmarł 7 marca 1954 roku we Wrocławiu. Jego dorobek naukowy miał fundamentalne znaczenie dla rozwoju nowoczesnej medycyny. Dzięki jego badaniom lepiej poznano mechanizmy dziedziczenia grup krwi, zwiększono bezpieczeństwo transfuzji i rozwinięto wiedzę o odporności organizmu.