Ignacy Łukasiewicz urodził się 8 marca 1822 roku w Zadusznikach. Był farmaceutą, wynalazcą, przedsiębiorcą i działaczem społecznym. Należy do najważniejszych postaci w historii rozwoju przemysłu naftowego. Zasłynął przede wszystkim jako wynalazca lampy naftowej oraz jeden z twórców nowoczesnego wykorzystania ropy naftowej.

Łukasiewicz kształcił się i pracował jako farmaceuta. Praktykę zawodową zdobywał m.in. w aptekach w Łańcucie, Rzeszowie i Lwowie. To właśnie we Lwowie, pracując w aptece „Pod Złotą Gwiazdą”, prowadził badania nad ropą naftową wspólnie z Janem Zehem. Ich celem było oczyszczenie ropy w taki sposób, aby można było wykorzystać ją jako bezpieczne i praktyczne źródło światła.

Najważniejszym osiągnięciem Łukasiewicza było opracowanie metody destylacji ropy naftowej i uzyskanie nafty, która mogła być stosowana w lampach. W 1853 roku skonstruował lampę naftową, która była znacznie tańsza i bezpieczniejsza od wielu wcześniejszych sposobów oświetlenia. W tym samym roku lampa naftowa została wykorzystana podczas operacji chirurgicznej w szpitalu we Lwowie, co uznaje się za jedno z pierwszych praktycznych zastosowań tego wynalazku.

Łukasiewicz nie ograniczył się do samego wynalazku. Dostrzegł znaczenie ropy naftowej jako surowca przemysłowego i rozpoczął działania, które doprowadziły do rozwoju przemysłu naftowego na ziemiach polskich. W 1854 roku w Bóbrce koło Krosna powstała jedna z pierwszych na świecie kopalń ropy naftowej. Łukasiewicz był współtwórcą tego przedsięwzięcia i aktywnie uczestniczył w organizowaniu wydobycia, przetwarzania oraz sprzedaży produktów naftowych.

Jako przedsiębiorca inwestował w rafinerie i rozwijał technologie związane z przeróbką ropy. Jego działalność miała duże znaczenie gospodarcze, ponieważ przyczyniła się do powstania nowej gałęzi przemysłu. Nafta stała się ważnym źródłem oświetlenia, a doświadczenia zdobyte przy jej produkcji utorowały drogę późniejszemu rozwojowi przemysłu paliwowego.

Ignacy Łukasiewicz był również znany z działalności społecznej. Wspierał lokalne społeczności, finansował szkoły, drogi, szpitale i inicjatywy dobroczynne. Dbał o pracowników i starał się, aby rozwój przemysłu przynosił korzyści nie tylko przedsiębiorcom, ale także mieszkańcom regionu.

Ignacy Łukasiewicz zmarł 7 stycznia 1882 roku w Chorkówce. Jego dorobek miał przełomowe znaczenie dla rozwoju przemysłu naftowego, techniki oświetleniowej i gospodarki. Pokazał, że wiedza naukowa może prowadzić do praktycznych wynalazków zmieniających codzienne życie ludzi.