Mikołaj Kopernik urodził się 19 lutego 1473 roku w Toruniu. Był astronomem, matematykiem, lekarzem, prawnikiem, ekonomistą i duchownym. Należy do najważniejszych uczonych w historii nauki, ponieważ opracował teorię heliocentryczną, która zmieniła sposób rozumienia budowy Układu Słonecznego.

Kopernik studiował w Krakowie, Bolonii, Padwie i Ferrarze. Zdobył szerokie wykształcenie humanistyczne i przyrodnicze, szczególnie w zakresie matematyki, astronomii, prawa i medycyny. Przez znaczną część życia był związany z Warmią, gdzie pełnił obowiązki kanonika warmińskiego. Oprócz pracy administracyjnej prowadził obserwacje astronomiczne i opracowywał własny model ruchu planet.

Najważniejszym dokonaniem Kopernika było przedstawienie poglądu, że Ziemia nie znajduje się w centrum wszechświata. Według jego teorii to Słońce zajmuje centralne miejsce, a Ziemia wraz z innymi planetami krąży wokół niego. Kopernik uznał również, że Ziemia wykonuje ruch obrotowy wokół własnej osi, co wyjaśnia pozorny ruch Słońca i gwiazd po niebie. Była to koncepcja sprzeczna z obowiązującym przez wiele stuleci modelem geocentrycznym, według którego centrum świata stanowiła nieruchoma Ziemia.

Swoje ustalenia Kopernik opisał w dziele „De revolutionibus orbium coelestium”, czyli „O obrotach sfer niebieskich”, wydanym w 1543 roku. Księga ta stała się jednym z najważniejszych dzieł naukowych epoki nowożytnej. Nie od razu została powszechnie przyjęta, ale zapoczątkowała przełom w astronomii i stworzyła podstawy późniejszych badań prowadzonych m.in. przez Johannesa Keplera, Galileusza i Isaaca Newtona.

Kopernik zajmował się również ekonomią. W traktacie o monecie sformułował zasadę, zgodnie z którą gorszy pieniądz wypiera z obiegu lepszy. Interesował się także medycyną i jako lekarz pomagał mieszkańcom Warmii.